Gewelddadige Schoonheid:
15/01/2009
Het debuut van Steve McQueen is een verademing in al zijn wreedheid. Hunger draait rond Bobby Sands en andere IRA leden die in 1981 in de Noord – Ierse Maze gevangenis overgaan tot de deken en dirty protesten als de Britse regering hen weigert een politiek status toe te kennen. Uiteindelijk zullen Bobby Sands en 9 anderen overgaan tot een dodelijke hongerstaking.
Steve McQueen – beter bekend als visueel kunstenaar die de Turner Prize in 1999 wegkaapte en nog als oorlogskunstenaar in Irak werkte – combineert met oog voor fotografisch detail en ijzersterke filmische composities het geweld binnen de gevangenismuren. Als kijker voel je de slagen en riek je de pis- en kaklucht. Het is van in het begin duidelijk dat de toekomst voor de gevangenen uitzichtloos is als je de kille stem van de Iron Lady hoort terwijl de camera doorheen de gangen van de gevangenis zweeft: “ Er bestaat niet zoiets als politieke moord, een politieke bomaanslag of politiek geweld, er is alleen criminele moord, een criminele bomaanslag en crimineel geweld. Daar zullen we niet aan tornen. Er zal geen politieke status zijn.”
In het eerste deel zien we de film hoofdzakelijk vanuit de ogen van de cipiers. Het inzoomen op kleine details en de daglijkse rituelen worden in stilte weergegeven. Alles wordt plots gecontesteerd door bruut geweld en later de pijnlijke doorligwonden van Bobby Sands. Die overgang wordt duidelijk in een prachtige scene waarin Sands diverse morele problemen met de gevangenispastoor bespreekt. Het wordt een dialoog met een vast camerapunt van meer dan een kwartier die je naar het puntje van je stoel brengt.
Door te spelen met camera, vorm en compositie maakt McQueen een politek statement zonder dan ook maar op enig moment belerend over te komen. Ondanks het afgrijselijke geweld en de onontbeerlijke pijn die Sands en de zijnen ondergaan is deze film een pracht van een parel. Zelden gezien.
http://www.imdb.com/title/tt0986233/
interview met Steve McQueen
http://www.cinema.nl/artikelen/4102998/kijken-ook-als-het-gruwelijk-wordt
