Modigliani in Londen

Mocht hij het geweten hebben … mensen die in het Londense Tate Modern aanschuiven om een overzicht van zijn werken te zien. Tijdens zijn leven had Modigliani welgeteld één individuele tentoonstelling en daar kwam dan  nog de politie bij kijken: er waren plukjes schaam – en okselhaar te zien!

In Tate ontdek je het indrukwekkende oeuvre van de man die reeds op zijn zesendertigste stierf. Oorspronkelijk zag hij zichzelf vooral als beeldhouwer, een activiteit die hij om gezondheidsredenen moest staken. Een verzorgde museale opstelling van zijn beeldhouwwerken, een reeks hoofden vaak gehouwen uit werfstenen, vormt een sleutel tot het begrijpen van zijn latere werk. Zijn hoofden hebben de uitgerekte fijngesneden structuur die een soort handelsmerk van zijn latere naakten en portretten vormen. Hij zag zijn gebeeldhouwde gezichten als een onderdeel van kariatiden. Deze beeldvorming speelt duidelijk door in zijn sterk gestructureerde doeken waar kleur en dunne lijn gevoelig geproportioneerd zijn.

Modigliani abstraheert zijn modellen tot fijne langwerpige figuren. Neus, ogen en mond zijn dun uitgesneden maar des te opvallender aanwezig. De abstractie leidt niet tot het verdoezelen van de identiteit van de geportretteerde. Ze helpt integendeel om de verschillende persoonlijkheden te karakteriseren en vaak ook hun gevoelige intimiteit te onthullen.

'Modigliani' tot 2 april 2018 in Tate Modern.